Βρέθηκα σήμερα σε έναν αρχαίο ναό της Ηπείρου, από εκείνους που στέκουν διάσπαρτοι στον τόπο μας, θυμίζοντας εποχές βαθιάς πίστης και ευλάβειας, που δυστυχώς στις ημέρες μας μοιάζουν να έχουν ξεθωριάσει.
Η πίστη δεν χλευάζεται!
Θλίψη προκαλούν όσα γράφονται τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την υποδοχή ενός κειμηλίου που συνδέεται με τον μεγάλο Άγιο της εποχής μας, τον Όσιο Παΐσιο, του οποίου τη μνήμη εορτάσαμε χθες.
Αγωνία για το Άγιο Φως ή αγωνία για την Ανάσταση;
Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες ημέρες για το αν, λόγω των έκτακτων πολεμικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, θα έρθει φέτος το Άγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα στην Ελλάδα.
Δεν κήδεψαν τον Πατριάρχη τους, αλλά τον πατέρα τους!
Έβλεπα τις εικόνες και τα βίντεο από την κηδεία του Πατριάρχη Ηλία Β΄ της Γεωργίας, ενός ανθρώπου που ταύτισε τη ζωή του με τον λαό του για σχεδόν μισό αιώνα.
Αύτη η πίστις των Ορθοδόξων!
Στεκόμαστε σήμερα στο κατώφλι της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κρατώντας στα χέρια και στις καρδιές μας την ιερή παρακαταθήκη της πίστεως. Η σημερινή ημέρα, δεν είναι απλώς μία εορτή μνήμης· είναι διακήρυξη ζωής.
Σκέψεις στην παραβολή του Ασώτου.
Η παραβολή του Ασώτου Υιού δεν περιγράφει απλώς μια οικογενειακή ιστορία, αλλά αποκαλύπτει την πορεία της ανθρώπινης καρδιάς απέναντι στον Θεό. Ο νεότερος γιος, αυτονομημένος αλαζονικά, πιστεύει πως μπορεί να υπάρξει χωρίς την πατρική παρουσία.
Όταν ο ζήλος γίνεται ύβρις…
Με θλίψη πραγματική, διαβάζω πολλές φορές, κάτω από ρεπορτάζ που αφορούν κληρικούς παντός βαθμού, τα σχόλια που συνήθως τα συνοδεύουν.
Η μυστική αγιότητα, μέσα στον κόσμο…
Έχοντας ασχοληθεί επισταμένα με το θέμα των Νεομαρτύρων, συνειδητοποίησα πως οι τελευταίοι λαϊκοί
«Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Σιωπηλή Αθανασία»
Ήταν ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου του 1911, όταν στο ομορφονήσι της Σκιάθου, την πατρίδα που τον γέννησε,
Απ’ τη Φάτνη στην Εξορία: Το Πρώτο Ταξίδι του Θεού πάνω στη Γη (Κυριακή μετά τη Χριστού Γέννηση).
Τη νύχτα των Χριστουγέννων ο ουρανός συναντά τη γη· οι άγγελοι καταυγάζουν το σκοτάδι, τ’ αστέρια οδηγούν καρδιές ταπεινών ανθρώπων και μια φάτνη, σιωπηλή
Ο άρραφος χιτών και ο φόβος της «ενότητας…».
Κατά τη Σταύρωση του Κυρίου, οι στρατιώτες, αφού διεμοίρασαν τα ιμάτια Του, στάθηκαν με δέος μπροστά στον χιτώνα Του, «ὁ ὢν ἄρραφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι’ ὅλου», και είπαν: «μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ» (Ἰω. 19,23–24).
Καρποί της γης, καρποί της φιλανθρωπίας…
Είναι δίκαιος ο αγώνας των αγροτών και των κτηνοτρόφων, διότι είναι αγώνας επιβίωσης, ένας αγώνας για να παραμείνουν ζωντανές οι οικογένειες, τα χωριά και η πρωτογενής παραγωγή του τόπου μας.
«Το βράδυ που ο Θεός ζητά την ψυχή…»
Η παραβολή του άφρονα πλουσίου παραμένει διαχρονική μέσα στους αιώνες, διότι πάντοτε θα υπάρχουν πλούσιοι και πάντοτε θα υπάρχουν άφρονες.
Μια χρυσή ευκαιρία για ξεκαθάρισμα!
Τα τελευταία γεγονότα που μονοπωλούν τις «ειδήσεις» σχετικά με κάποιον ρασοφόρο που αυτοτιτλοφορείται «Αρχιεπίσκοπος» του παλαιού ημερολογίου, ανέδειξαν για ακόμη μία φορά την επιτακτική ανάγκη ενός ξεκαθαρίσματος στο χώρο της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Αρετής φίλος γνήσιος!
Αρετής φίλο γνήσιο αποκαλούμε τον Άγιο Νεκτάριο! Διότι την αρετή δεν την δίδαξε μόνο με τα λόγια, αλλά την έζησε με όλη του τη ζωή.
Η ανάγκη να ακούμε αυτό που θέλουμε!
Ζούμε σε καιρούς όπου οι άνθρωποι δεν ζητούν τόσο την αλήθεια, όσο την επιβεβαίωση. Θέλουν να ακούσουν εκείνον που θα τους πει αυτό που ήδη πιστεύουν, εκείνον που θα χαϊδέψει τις αγωνίες τους και θα τις μετατρέψει σε βεβαιότητες.
Οι γέροντες του διαδικτύου…
Στις οθόνες μας, ανάμεσα σε τόσες εικόνες που τρέχουν βιαστικά, εμφανίζονται καμιά φορά μορφές ήσυχες,
Το φως της ελευθερίας στα βουνά της Πίνδου…
Μια ακόμη ημέρα μνήμης πέρασε . Η 28η Οκτωβρίου — η μέρα που η Ελλάδα είπε το «Όχι» και το είπε όχι μόνο με λόγια, αλλά με αίμα, με ψυχή, με πίστη.
Γιατί σε ενοχλεί που πιστεύω;
Διάβασα με ενδιαφέρον το κείμενο και τα σχόλια που το ακολουθούσαν, σε γνωστό σάιτ που συχνά-πυκνά προσπαθεί με ανάλογη αρθρογραφία να αποδομήσει την πίστη των ανθρώπων στον Χριστό και την εμπιστοσύνη τους στην Εκκλησία Του.
Το τίμημα της αλήθειας…
Αύριο γιορτάζει ο Τίμιος Πρόδρομος, ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής. Ακριβέστερα, γιορτάζουμε τη μαρτυρική του θανάτωση με τον δι’ αποκεφαλισμού θάνατό Του από τον Ηρώδη…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)