Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS

Εκκλησιαστική αποτύπωση της Επισκοπής Ελευθερουπόλεως προ του Βουλγαρικού σχίσματος. Η Αρχιερατεία Νεοφύτου Παπακωνσταντίνου, του από Ελευθερουπόλεως, Οικουμενικού Πατριάρχου (25.11.1867-19.1.1872)


Στις 25 Νοεμβρίου 1867, με υπόδειξη του τότε μητροπολίτη Φιλίππων, Δράμας και Ζιχνών Αγαθαγγέλου Σχολαρίου ή Γαβριηλίδη (23.5.1861-25.5.1872), ο αρχιδιάκονος του μητροπολίτη Αμασείας Σωφρονίου, Νεόφυτος Παπακωνσταντίνου, γέννημα του Κιουπ-Κιόι (σημ. Πρώτης) και θρέμμα του Ροδολίβους, πρώην Εικοσιφοινισιώτης μοναχός και Παγγαιώτης από κάθε άποψη,εξελέγη επίσκοπος Ελευθερουπόλεως, διαδεχόμενος τον μετατιθέμενο στην επισκοπή ΠολυανήςΜελέτιο[1]. Η επισκοπή Ελευθερουπόλεως υπαγόταν ως επισκοπή στην πνευματικήδικαιοδοσία του μητροπολίτη Φιλίππων και Δράμας και Ζιχνών.

Θέλω να δικάσω το Θεό…


Η ώρα είναι ήδη μιάμιση τα μεσάνυχτα. Και ενώ είχα κατακλιθεί για να μπορώ να είμαι ξεκούραστος για την αυριανή λειτουργία, μια σκέψη στροβίλιζε στο μυαλό μου, μια εικόνα τάραζε την ψυχή μου και δεν επέτρεπε στον Μορφέα να μου χαρίσει το δώρο της ξεκούρασης.

Ξέρει καλύτερα ο Θεός...


Εντύπωση προκαλεί η αρθρόα προσέλευση μουσουλμάνων στην Μονή του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά στην Πρίγκιπο. Άνθρωποι κάθε ηλικίας,  αλλόθρησκοι προσέρχονται   στον Άγιο προσευχόμενοι ζητώντας από Εκείνον που πέθανε για τον Θεάνθρωπο Χριστό μια χάρη, μια ικεσία...

Γιορτάζοντας την Εθνική μας επέτειο...

Μεγάλη μέρα η σημερινή! Η Ελλάδα γιορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την απαρχή του μεγάλου και σωτηριώδους κεφαλαίου της σωτηρίας των ανθρώπων και ταυτόχρονα θυμάται ευλαβικά το χρέος και την Θυσία των προγόνων μας που έδωσαν την ίδια τους τη ζωή για το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας...

Αιχμάλωτοι εν καιρώ ειρήνης;

Μέσα στις πολλές δεήσεις και ικεσίες της Εκκλησίας, μια ακούγεται ιδιαίτερα επίκαιρη τούτες τις ημέρες.'' Ὑπὲρ ἀναρρύσεως τῶν αἰχμαλώτων''... Και αυθόρμητα το μυαλό πάει σε δύο νέα παιδιά, αιχμάλωτα εν καιρώ ειρήνης... 

Η αναγκαιότητα του κηρύγματος

''Η αναγκαιότητα του κηρύγματος''[1].
 Δεν θα πω, πως αιφνιδιάστηκα από την επιλογή του θέματος που προσκλήθηκα να αναπτύξω, Σεβασμιώτατε και αγαπητοί συμπρεσβύτεροι και διάκονοι.

Στην νύχτα που χάρισε το φως στον κόσμο...

Σκέπτομαι, τούτη τη νύχτα, πώς γεννήθηκε ο Χριστός; Σκέπτομαι πως γεννήθηκε μόνος σε μισοσκότεινη φάτνη "διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι". Η φύση τον προσκύνησε με την συντροφιά των αλόγων ζώων. Οι πρώτοι που δέχονται το χαρμόσυνο μήνυμα, είναι οι φτωχοί ποιμένες, με τις καθάριες ψυχές, που στέκουν με δέος μπροστά στο σαρκωμένο θαύμα. Ένα άσημο χωριό, έμελλε να γίνει το κέντρο της γης. Η Βηθλεέμ, η πολύβουη σημερινή πόλη στα σπλάχνα της οποίας σήμερα βρίσκεται το αγιασμένο σπήλαιο , ο τόπος όπου "εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός".