Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΜΒΩΝ ΠΑΓΓΑΙΟΥ - Περιοδικό της Ι.Μ. Ελευθερουπόλεως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΜΒΩΝ ΠΑΓΓΑΙΟΥ - Περιοδικό της Ι.Μ. Ελευθερουπόλεως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

''Να πάω στον Αϊ- τάφο...’’

Περασμένα τα χρόνια της! Έφτανε τα ογδόντα η γιαγιά. ‘Ήταν ευτυχισμένη στην ζωή της. Είχε καλούς γονείς, παντρεύτηκε καλόν άντρα έκανε καλά παιδιά και εγγόνια, είδε και κανά δυο δισέγγονα , τι άλλο ήθελε από την ζωή; Όλα της τα χε δώσει απλόχερα ο Θεός. Και όμως! Κάτι της έλειπε πριν να φύγει από τούτη τη ζωή.

Ο μπάρμπα- Λιάς, ο Τουρμαλιάς...

Ίσως κάποιοι να πιστεύουν πως γράφω παραμύθια… Κάποιος μάλιστα κάποτε μη δυνάμενος να αντιληφθεί τα όρια μεταξύ της αλήθειας και του ψεύδους , θέλησε να μου το πει κιόλας! Όμως, μ’ αρέσει να διηγούμαι μέσα από το χαρτί ιστορίες που μοιάζουν με παραμύθια αλλά δεν είναι! Άμα ακούω κάτι καλό, κάθουμαι και το γράφω να μην το ξεχάσω και κάπως έτσι βγαίνει η ιστορία.

‘’ Δεκαπενταυγουστιάτικος ψάλτης…. ‘’

Βρέθηκε να ξεκουράζεται σε κάποιο ήσυχο μέρος με λίγους κατοίκους ο ευλαβής Ιεροψάλτης ,μαζί με την οικογένεια του. Έτυχε , εκείνο το χρόνο για πρώτη φορά να ζητήσει και να λάβει την απαιτούμενη άδεια από τον Προϊστάμενο του Ναού της μεγαλουπόλεως όπου διακονούσε , ώστε να λείψει στην ομολογουμένως δύσκολη εκείνη περίοδο του Δεκαπενταυγούστου. Είχε συμφωνήσει όμως να είναι ανήμερα της Παναγιάς , στην μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ξανά στο αναλόγιο του Ναού , που εόρταζε μάλιστα την ημέρα εκείνη.

‘’ Αγναντεύοντας μέσα στον χρόνο’’

Κάθε χρόνο στα τέλη του Μαΐου, συλλογίζομαι το πάρσιμο της Πόλης, κατά την προσφιλή έκφραση του κυρ- Φώτη του Κόντογλου. Το κακό που συνέβη στην ανθρωπότητα όταν χίλια χρόνια πολιτισμού χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα, το ξημέρωμα της Τρίτης 29ης Μαΐου του 1453…

‘’ Πασχαλινή εμπειρία…’’

Το ορεινό χωριό, θα πρεπε να μείνει αλειτούργητο εκείνο το Πάσχα. Ο Δεσπότης, δεν είχε Ιερέα να στείλει εκεί. Τι κιαν πήγε αντιπροσωπεία να δει το Δεσπότη. ‘’ Θέλω , τους είπε, αλλά δεν έχω παπά να σας στείλω... Αν μπορείτε βρείτε εσείς!’’Οι φτωχοί χωρικοί δεν μίλησαν. Τι μπορούσαν να αντιπούν στον Μητροπολίτη, βάλαν μετάνοια , φίλησαν το χέρι που τους ευλόγησε νωχελικά , μάζεψαν τα μπογαλάκια τους και έφυγαν να γυρίσουν στο χωριό τους.

‘’ Τα Χριστούγεννα του Κουρεντή…’’

Μ’ αρέσει να ακούω ιστορίες, αλλά περισσότερο μ’ αρέσει να τις αφηγούμαι στους άλλους! Δεν είναι καλό, τα καλά να τα κρατάς για σένα. Και τώρα ψάχνοντας το σεντούκι της μνήμης μου, θέλησα να ζωντανέψω στην σκέψη, τον Κωνσταντή τον Κουρεντή, τον τραγικό ήρωα μιας τραγικής εποχής.

Καλοκαιρινό Πάσχα....

   Το Εκκλησιαστικό έτος ,ξεκινά με τον μήνα Σεπτέμβριο και ολοκληρώνεται με τον μήνα Αύγουστο. Δεν είναι τυχαίο πως ο Εκκλησιαστικός χρόνος ,αρχίζει με την Γέννηση Της Παναγίας μας και τελειώνει με την Κοίμηση και την εις Ουρανούς Μετάσταση Της. Μέσα στον κύκλο του χρόνου, ο Χριστιανός ζυμώνεται με το πρόσωπο Της Παναγίας. Μετέχει βιωματικά στις γιορτές Της, ακουμπά τον πόνο και το δάκρυ του στις Άγιες Εικόνες Της, και με ξεχείλισμα ψυχικής ευγνωμοσύνης, πορεύεται στις δυσκολίες της ζωής, όχι μόνος αλλά μαζί Της.

Ένας αξέχαστος παπάς …

Όλοι λίγο πολύ ,γνωρίσαμε την ιστορία της Σπιναλόγκας[1], μέσα από την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά ιδιωτικού καναλιού που είναι βασισμένο στο επίσης επιτυχημένο μυθιστόρημα [2], που μας μεταφέρει σε μιαν άλλην εποχή, όχι πολύ μακρινή από την δική μας, σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι, απομονωμένοι και ξεχασμένοι απ΄ όλους, στιγματισμένοι και ντροπιασμένοι, μακριά από τ’ αγαπημένα τους πρόσωπα, πέθαιναν στο μικρό νησάκι της Σπιναλόγκας, στο νησί των λεπρών !

‘’Τι θα φέρει ο νέος χρόνος; ‘’


                                                 
Κάθισα να μεταφέρω στην ατζέντα του 2012, κάποια γεγονότα που θα πρέπει να θυμηθώ στην πορεία της νέας χρονιάς. Κάθε χρόνο αυτή την εποχή, κάνω το ίδιο με αποτέλεσμα κάποια γεγονότα να μεταφέρονται αυτούσια από την μια ατζέντα στην άλλη…

‘’ Εσύ ξέρεις …’’ Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία.

                                                                       

Προπαραμονές Χριστουγέννων στην Αθήνα του 1950. Μια μεταπολεμική Αθήνα, η οποία  προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια της μετά από μια κατοχή και έναν εμφύλιο. Ο κόσμος προσπαθεί να ορθοποδήσει