Η Κωμόπολη της Ν. Περάμου Καβάλας δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1920, όταν πρόσφυγες από την Πέραμο της επαρχίας Κυζίκου της Προποντίδας, με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του λιμένος Ελευθερών. Μαζί με τους πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν και περί τις δέκα οικογένειες γηγενών κατοίκων της περιοχής από το πλησιόχωρο παραδοσιακό οικισμό του χωρίου Ελευθερών.

Στους πρόποδες του όρους Παγγαίου βρίσκεται ο παραδοσιακός οικισμός Δωμάτια. Ένα καθαρά προσφυγικό χωριό στο οποίο κατοικούν Μικρασιάτες, Πόντιοι, Θρακιώτες και λίγοι Σαρακατσάνοι. Το όνομα έδωσαν οι πρόσφυγες κάτοικοι του χωριού  που κατά πλειοψηφία ήρθαν από τα Δωμάτια της Μικράς Ασίας,ένα όμορφο παραδοσιακό χωριό στην ευρύτερη περιοχή των Σοκίων.

Η Ελευθερούπολη απο την Μεσοβυζαντινή περίοδο και μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα θεωρούνταν ως τόπος εξορίας. Στον σημερινό, λοιπόν, τόπο στον οποίο είναι χτισμένος ο Ιερός Καθεδρικός Ναός Αγίου Ελευθερίου, υπήρχαν κατά την Μεσοβυζαντινή περίοδο φυλακές, ενώ υπήρχε ένα μικρό παρεκκλήσιο επ' ονόματι του Αγίου Ελευθερίου, όπως, άλλωστε, θέλει και η παράδοση στα μέρη εκείνα στα οποία υπάρχουν φυλακές.

Το  Οφρύνιο βρίσκεται στη δυτική άκρη του Νομού Καβάλας και συνορεύει δυτικά και βόρεια με το Νομό Σερρών, με όριο τον ποταμό Στρυμώνα και το όρος Παγγαίο, ανατολικά με τα χωριά Γαλυψώ και Ορφάνι και νότια έχει την  παραλία του κόλπου Ορφανού - Στρυμωνικός κόλπος – Παραλία Οφρυνίου (Τούζλα).  

Η ενορία μας υπάρχει από το 1922 όταν πρόσφυγες από την Τσαντό της Αν.Θράκης, έρχονται και εγκαθίστανται στο τότε Ισιρλί.Φέρνουν μαζί τους , με πολλή ευλάβεια και πίστη ,την εικόνα του ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, τον οποίο έχουν προστάτη και οδηγό . Ο οικισμός το 1926 μετονομάζεται σε «Πλατανότοπος» από τα πολλά που υπάρχουν εκεί. Το 1935 θεμελιώνουν το σημερινό ναό , τον οποίο κτίζουν και κάνουν λειτουργικό με προσωπική εργασία και έξοδα που καλύπτουν οι  ίδιοι κάτοικοι, με τη συνδρομή Τσατιανών επιχειρηματιών από την Καβάλα.  

Διαβαίνοντας κάποιος από την παλαιά εθνική οδό Καβάλας Θεσσαλονίκης, λίγα χιλιόμετρα  πριν φτάσει στον ποταμό Στρυμώνα,  περνάει μέσα από  το χωριό Γαληψός, ένα μικρό χωριό  της επαρχίας του Παγγαίου, του Νομού Καβάλας.Στο χωριό αυτό, μέχρι το 1922 που έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών, κατοικούσαν μόνο Τούρκοι, εξ’ ου και το τούρκικο όνομα Ντεντέπαλι.

Ο Ιερός   Ναός χτίστηκε το 1968 με δωρεές, εράνους και προσωπική εργασία των κατοίκων του Σιδηροχωρίου  και της Κοινότητος Σιδηροχωρίου. Εφημέριος ήταν τότε ο π. Αχιλλέας Καρίπης από το Οφρύνιο. Σε άλλη θέση του χωριού υπήρχε ο παλαιός Ναός του Αγίου Γεωργίου ο οποίος χτίστηκε το 1923 μετά από μετατροπή του τότε τζαμιού σε Χριστιανικό Ναό. 

Ο τόπος στις πλαγιές νότιο-δυτικά του  Παγγαίου, στην αρχαιότητα γνωστός ως Βιβλία Χώρα, σήμερα είναι ένα μικρό χωριό με το όνομα Κοκκινοχώρι ο Ενοριακός Ναός του οποίου, είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μάρτυρα Νέστορα μοναδικός Ναός επ' ονόματι του Αγίου, όχι μόνο στον Νομό Καβάλας αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Από την αρχαιότητα, έως και τους βυζαντινούς χρόνου και  μέχρι της περιόδου της τουρκοκρατίας το σημερινό Κοκκινοχώρι ονομάζεται Όβηλος.

ΤΟΥΖΛΑ. Περίεργη λέξη. Σε παραπέμπει σε κάτι όχι ελληνικό. Μάλλον Τουρκία θυμίζει, αφού η λέξη  tuz στην τουρκική διάλεκτο σημαίνει αλάτι. Και όμως, με αυτό το όνομα, από τις αρχές του 20^ου αιώνα,   ίσως και πιο μπροστά ονομάζονταν  η παραθαλάσσια  ερημική περιοχή, ανατολικά του στρυμωνικού κόλπου. Την ονόμασαν έτσι μάλλον από την θάλασσα, της οποίας το νερό είναι αλμυρό, αλλά και τις αλυκές που υπήρχαν στον χώρο αυτό.