Πολλές φορές έγραψα για το πάρσιμο της Πόλις όπως θα έλεγε προσφυώς και ο πολύς Κόντογλους! Κάθε φορά όμως είναι ξέχωρη όταν ανατέλλει μια συγκεκριμένη ημερομηνία στο ημερολόγιο που γράφει 29 Μαΐου!
''Νεομάρτυρες Νικόλαος ο εκ Μετσόβου και Νικόλαος ο εξ’ Ιωαννίνων: Βίοι παράλληλοι''.
Πριν ξεκινήσω την εισήγηση μου,
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ιωαννίνων κ. Μάξιμε, κ. Δήμαρχε, κ. Προκοσμήτορα και αξιότιμοι παριστάμενοι,
οφείλω να ευχαριστήσω θερμώς για την ευγενή πρόσκληση ώστε να συμμετάσχω στην
παρούσα ημερίδα προς τιμήν του Αγίου Νεομάρτυρος Νικολάου του Μετσοβίτου, τον
σεβαστό μου Ακαδημαϊκό διδάσκαλο Ελιγιμότατο Καθηγητή και Προκοσμήτορα της
Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Μιχαήλ Τρίτο.
Θρησκευτική πρόσκληση- πρόκληση...
 |
Έγινε πλέον γνωστό με τον εμφαντικότερο τρόπο, η μεταφορά του Σκηνώματος της Αγίας Ελένης της Ισαποστόλου από την Βενετία, στην Αθήνα όπου και θα τεθεί σε προσκύνημα για κάποιες ημέρες. Τυχαία, είδα τις σχετικές αναδημοσιεύσεις της αφίξεως του Ιερού Λειψάνου σε πολλές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο.
Ένας ανώνυμος ληστής...
Σε ποια θρησκεία, μέσα στην παγκόσμια ιστορία μπορεί να το συναντήσεις αυτό; Τα μεγαλύτερα πρότυπα να είναι ότι απέρριψε η ανθρώπινη κοινωνία, ότι ευτελές και καταδικαστέο! Αυτό θα πει Χριστιανισμός! Μια μεγάλη αγκαλιά, μέσα στην οποία όλοι χωρούν. Πόρνες, τελώνες, ληστές, οι μεγαλύτεροι αμαρτωλοί όλων των εποχών, πρωταγωνιστούν στις ιστορίες των ιερών ευαγγελίων. Όλοι αυτοί όμως, οι άνθρωποι που δεν θέλησε την ζωή τους να την μιμηθεί κανείς, ξεχωρίζουν για ένα και μόνο πράγμα: για την μεγάλη τους μετάνοια που κατάφερε να τους μεταμορφώσει τον κόσμο τους και να τον κάνει, από κόλαση σε παράδεισο!
Άγιος Σάββας ο νέος, ο εκ της παλαιάς Ηρακλείτσης.
Ο Απρίλιος,
είναι ο μήνας της ελπίδος. Αυτός ο μήνας έχει ταυτιστεί με δύο ελπιδοφόρα
μηνύματα: την ανάσταση του Θεανθρώπου και την συνεπαγομένη ανάσταση της φύσεως.
Την μεν εκ της φθοράς του θανάτου, την δε εκ της φθοράς του χειμώνος. Μέσα σε
αυτόν τον γλυκό μήνα που ολάνθιστες οι πασχαλιές και τα ζουμπούλια, τα ευώδη
της φύσεως άνθη σκορπίζουν της ελπίδος το μήνυμα, ένα άλλο ευώδες άνθος, αυτή
την φορά από τον πάντοτε ολάνθιστο κήπο του Παραδείσου τιμά η Εκκλησία του
Χριστού τον Θεοφόρο Άγιο και προστάτη της νήσου Καλύμνου τον Θαυματουργό Όσιο
Σάββα τον νέο.
Κάποτε γνώρισα έναν άγιο...
Θυμάμαι κάπου στα 1997-98, συνόδευσα τον μακαριστό γέροντα μου και πνευματικό μου Πατέρα, Επίσκοπο Κερνίτσης κυρό Λεόντιο, στην αγιοτόκο Μυτιλήνη την οποία και επισκεπτόταν συχνά ο Επίσκοπος Λεόντιος μιας και έτρεφε μεγάλη ευλάβεια στα ιερά Προσκυνήματα της ιεράς νήσου, στην Παναγιά της Αγιάσου αλλά και στον Ταξιάρχη στο Μανταμάδο. Ήταν καλοκαίρι νομίζω, όταν πήγαμε στο νησί όπου τον καλούσε ο αγαπημένος του φίλος Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ιάκωβος για να παραστεί σε κάποια πανήγυρη της επαρχίας του.
Ελέησον με ο Θεός, ελέησον με...
Σκοτεινή εκκλησιά... Μόνο οι φλόγες των κεριών και των καντηλιών με το ελάχιστο φως τους, πολεμούν να διώξουν το σκοτάδι. Μια επαναληπτική φράση ακούγεται: ''ελέησον με ο Θεός, ελέησον με...'' Είναι το αριστούργημα του Αγίου Ανδρέα, Επισκόπου Κρήτης που καθιερώθηκε αιώνες τώρα στην συνείδηση της Εκκλησίας, ως ο Μεγάλος Κανόνας!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)