Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS

Όταν το Ευαγγέλιο γίνεται πράξη, από κάποιους που δεν το γνωρίζουν...

Προσπαθώ να παρακολουθώ τις ειδήσεις, αν και πολλές φορές, αυτές γίνονται αιτία να αντιλαμβάνομαι για μια ακόμα φορά πόσο σκοτάδι επικρατεί στην ζωή του ανθρώπου! Όμως, υπάρχουν στιγμές που η ελπίδα αχνοφαίνεται σαν αχτίδα φωτός που προσπαθεί και τελικά καταφέρνει να διώξει το σκοτάδι...

Ιερόθεος Καρεώτης, ο φιλόσοφος μοναχός...

Ήταν Ιούλιος του 1995... Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, όταν συνάντησα για πρώτη φορά τον Γέροντα. Η συνομιλία μαζί του, σε μαγνήτιζε. Ο τόνος της φωνής του, ο τρόπος κίνησης των χεριών του σε έπειθαν για την αυθεντικότητα του προσώπου... Ο π. Ιερόθεος, υπήρξε ένας αφτιασίδωτος και αληθινός άνθρωπος... Με αισθήματα ανθρώπινης λύπης, πληροφορηθήκαμε πως μέσα στην χαρά της Αναστάσεως ο παππούς, έκανε το μεγάλο του άλμα προς τον Ουρανό! 

Το δράμα συνεχίζεται...

Περίπου πριν ένα χρόνο, κατέγραψα ξανά τις σκέψεις μου για το ίδιο θέμα (Βλ. εδώ) στο κείμενο μου:'' η απαξία, της ανθρώπινης ζωής...'' Η αφορμή πριν ένα χρόνο της καταγραφής των σκέψεων, υπήρξε μια τραγωδία με ανθρώπινα θύματα, τους πρόσφυγες , η μετανάστες, ή λαθρομετανάστες, (όπως θέλετε χαρακτηρίστε τους, η τραγωδία δεν αλλάζει), που είχαν πνιγεί στα παγωμένα νερά της θάλασσας, προσπαθώντας να σωθούν... 

Απιστία η ολιγοπιστία; (Κυριακή του Θωμά)

Κυριακή του Θωμά, σήμερα. Μια εβδομάδα μετά το Πάσχα και η Εκκλησία φέρνει στην μνήμη μας ένα γεγονός που πέρασε στην ιστορία ως η ψηλάφηση του Θωμά προς Τον Αναστάντα Χριστό. Οκτώ ημέρες μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου, βρίσκονται στο υπερώο όπου ο Κύριος παρέδωσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας κατά τον Μυστικό Δείπνο. Στον ίδιο χώρο, τα ίδια πρόσωπα εκτός Εκείνου που έγινε αιτία να αλλάξουν οι ζωές τους...

Η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από Κληρικούς.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το θέμα της χρήσεως μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως το facebook από κληρικούς παντός βαθμού, Ενοριακούς Ναούς, κλπ.

‘’ Πασχαλινή εμπειρία…’’

Το ορεινό χωριό, θα πρεπε να μείνει αλειτούργητο εκείνο το Πάσχα. Ο Δεσπότης, δεν είχε Ιερέα να στείλει εκεί. Τι κιαν πήγε αντιπροσωπεία να δει το Δεσπότη. ‘’ Θέλω , τους είπε, αλλά δεν έχω παπά να σας στείλω... Αν μπορείτε βρείτε εσείς!’’Οι φτωχοί χωρικοί δεν μίλησαν. Τι μπορούσαν να αντιπούν στον Μητροπολίτη, βάλαν μετάνοια , φίλησαν το χέρι που τους ευλόγησε νωχελικά , μάζεψαν τα μπογαλάκια τους και έφυγαν να γυρίσουν στο χωριό τους.

Το κενό μνήμα...ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

Από άκρου, εις άκρον της Ορθοδοξίας οι χαρμόσυνες καμπάνες, ανήγγειλαν το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως του Θεανθρώπου, έως εσχάτου της γης! Το σύμβολο της Αναστάσεως, ένα κενό μνημείο, που μαρτυρά πως ''Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται. Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος''.