Αγαπητός αδελφός, μου έστειλε το παρακάτω βίντεο, το οποίον αδυνατώ να φιλοξενήσω στους ''Ιερατικούς στοχασμούς''. Δίνω τον σύνδεσμο, ώστε όποιος νομίζει πως μπορεί να το δει, να αναλάβει την ευθύνη και να το κάνει! (https://www.youtube.com/watch?v=RZajBHk9VXo ).

Είχα σκοπό σε κάποια στιγμή να αφιερώσω ένα κείμενο για τον μακαριστό Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως κυρό Αμβρόσιο (Νικολάου) στους ''Ιερατικούς στοχασμούς''. Η αφορμή δόθηκε με την ευκαιρία της σημερινής επετείου της κοιμήσεως του (+27-7-1984) μέσα από ένα φωτογραφικό αφιέρωμα που είδα αναρτημένο στο διαδίκτυο από τον αγαπητό Θεολόγο κ. Αθανάσιο Καφαλή, με την άδεια του οποίου - και τον ευχαριστώ για αυτό- αναδημοσιεύω τις σχετικές φωτογραφίες στο αφιέρωμα μνήμης στον μακαριστό Αμβρόσιο ,σήμερα, τριάντα χρόνια μετά την κοίμηση του.

Με την Χάρη του Θεού, εορτάσαμε και εφέτος την μνήμη της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής της Αθληφόρου, στο ομώνυμο Παρεκκλήσιο στην περιοχή Σαράντα, της Νέας Ηρακλείτσης. Το Παρεκκλήσιο ανεγέρθηκε την δεκαετία του 1980 μετά από θαύμα της Αγίας και με την συνδρομή όλων των Χριστιανών της περιοχής. Κάθε χρόνο τελείται αγρυπνία με την συμμετοχή δεκάδων πιστών που προσέρχονται να τιμήσουν και να ευλογηθούν από την Αγία. Η τοπική ενορία ευχαριστεί και από της θέσεως αυτής όλους όσους κάθε χρόνο συνδράμουν για την απρόσκοπτη διεξαγωγή της Ιεράς Πανηγύρεως. 

Δεν μπορώ να διαπραγματευτώ το θέμα με την επιστημονική του διάσταση. Επίσης σε καμία περίπτωση δεν θα τολμούσα να αμφισβητήσω ή ακόμα χειρότερα να ακυρώσω την επιστημονική παρέμβαση στην ανάγκη επίλυσης του προβλήματος. Η Ιερατική μου όμως συνείδηση, με εξαναγκάζει να ασχοληθώ με το θέμα αυτό που στις μέρες μας, έχει γίνει πραγματικά η ασθένεια της εποχής μας. 

Επειδή , ίσως κάποιοι θελήσουν να βιαστούν στην εξαγωγή συμπερασμάτων, θεωρώ πρωτίστως δίκαιο, να  τονίσω ότι είμαι φιλόζωος και ότι  επίτηδες στην καταγραφή τούτων των σκέψεων αντί άλλης εικόνας, επέλεξα την φωτογραφία των δύο αχώριστων φίλων μου των τελευταίων ετών, θέλοντας έτσι να αποφύγω τις σκέψεις που ίσως δημιουργηθούν σε κάποιους μέσα από το κείμενο αυτό. Είμαι φιλόζωος και προσπαθώ αυτά τα δύο πλάσματα του Θεού να τα φροντίζω μιας και εμείς έχουμε τον Θεό να φροντίζει εμάς και αυτά έχουν εμάς ώστε να τα φροντίζουμε. Ζουν μαζί μου, μοιράζονται τα συναισθήματα μου γίνομαι αποδέκτης της αγάπης τους. Πάνω όμως από φιλόζωος, είμαι φιλάνθρωπος. Και μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.

Συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από εκείνο το πρωινό της 20ης Ιουλίου του 1974, όταν οι Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις με την κωδική ονομασία ''Αττίλας'' εισέβαλαν στην Κύπρο καταλαμβάνοντας μεγάλο τμήμα της μεγαλονήσου. Από εκείνο το οδυνηρό για τον απανταχού της γης Ελληνισμό πρωινό,  πέρασαν 40 ολόκληρα χρόνια με χιλιάδες νεκρούς και πάνω από 1500 αγνοούμενους.