Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS

Ο Ιερεύς των παιδικών μου χρόνων...

Ήταν σαν σήμερα, 12 Αυγούστου του 1991 , όταν ο παπά- Μανώλης , έφευγε από τα επίγεια για τα ουράνια, παραδίδοντας την μακαρία ψυχή του στα χέρια Του Θεού που για δεκαετίες ολόκληρες διακόνησε με αυταπάρνηση. Τα τελευταία του λόγια ήταν επικλήσεις και προσευχές  προς τους δύο Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο τους οποίους συνεχώς επικαλούνταν, έως ότου ένα απαλό λευκό χρώμα κάλυψε την βιβλική μορφή του και ένα χαμόγελο χαράς διαγράφηκε στα χείλη του...

Καλοκαιρινό Πάσχα....

   Το Εκκλησιαστικό έτος ,ξεκινά με τον μήνα Σεπτέμβριο και ολοκληρώνεται με τον μήνα Αύγουστο. Δεν είναι τυχαίο πως ο Εκκλησιαστικός χρόνος ,αρχίζει με την Γέννηση Της Παναγίας μας και τελειώνει με την Κοίμηση και την εις Ουρανούς Μετάσταση Της. Μέσα στον κύκλο του χρόνου, ο Χριστιανός ζυμώνεται με το πρόσωπο Της Παναγίας. Μετέχει βιωματικά στις γιορτές Της, ακουμπά τον πόνο και το δάκρυ του στις Άγιες Εικόνες Της, και με ξεχείλισμα ψυχικής ευγνωμοσύνης, πορεύεται στις δυσκολίες της ζωής, όχι μόνος αλλά μαζί Της.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΛΗΣΤΗΣ! ( Μία διδακτική ιστορία...)


Στα χρόνια τα παλιά, στα δύσκολα τα μέρη ετούτα και άγονα ,υπήρχε ένας ληστής. Τον φώναζαν Δράκο. Πολλές οι ιστορίες που έχουν ειπωθεί για αυτόν στα τόσα χρόνια. Λέγανε ήταν τρομερός στην όψη ,με μαύρα μακριά μαλλιά και γένια και με μια δυνατή φωνή που έσκιαζε και σκύλο. Χρόνια ολάκερα αυτός και οι άντρες του ήταν ο φόβος και ο τρόμος στην περιοχή μας. Πράγμα παράξενο όμως , το έχουν και το λένε ακόμα, δεν έβλαψε ποτέ φτωχό κι ανήμπορο. Τους πλούσιους ταλαιπωρούσε μόνο.

''Στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος΄΄ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἐμπρός, φίλοι μου, ἂς ἁπλώσουμε σήμερα χωρὶς δισταγμὸ τὸ χέρι στοὺς θησαυροὺς τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ κατὰ τὴν συνήθειά μας πλοῦτο, πού ἄφθονα σὲὅλους διαμοιράζεται καὶ οὔτε στὸ ἐλάχιστο ποτὲ δὲν ξοδεύεται. 

Η Παναγιά της Αγιάσου.

Όσο είναι ξακουσμένη σ' όλη την Ελλάδα για τις δροσιές, για την ευφορία της γης, για τις ομορφιές της η περιοχή του Πηλίου, άλλο τόσο είναι φημισμένη και η δροσόλουστη και φρουτοπαραγωγική Άγιάσος στη Λέσβο. Από το κέντρο του νησιού, ανάμεσα σε καταπράσινα βουνά, και από ψηλή βουνοπλαγιά αντικρίζει την κορυφή του επιβλητικού Λεσβιακού Όλύμπου με την ψηλότερη κορφή του πού φτάνει τα 1.000 περίπου μέτρα και τον καθαγιάζει το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία.

Η Παναγιά των Ελλήνων...

Συλλογίζομαι αυτές τις μέρες, τον ερχομό της μεγάλης γιορτής της Παναγίας, την Κοίμηση της Θεοτόκου, ημέρα κατά την οποία γιορτάζει όλη η Ελλάδα. Απ’ άκρου εις άκρον της ευλογημένης μας Πατρίδας, χτυπούν χαρμόσυνες καμπάνες τιμώντας την Μεγάλη Κυρά.

Η Παναγία η Προυσιώτισσα.

Ψηλά, στις ελατόφυτες βουνοκορφές της νοτιοδυτικής Ευρυτανίας, και σφηνωμένη ανάμεσα σε κάθετους γκριζωπούς βράχους με άγρια μεγαλοπρέπεια, προβάλλει η ιερά μονή του Προυσού. Είναι σταυροπηγιακό και ιστορικό μοναστήρι, με μεγαλόπρεπα τριώροφα κτίρια. Ανάμεσα τους υπάρχει σπήλαιο λαξευμένο, που φιλοξενεί στο εσωτερικό του τον πρώτο και παλαιό ναό της μονής. Μέσα σ’ αυτόν φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που επονομάζεται Προυσιώτισσα.