Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μια στιγμή, που κρατάει για πάντα...

Είχα την ιδιαίτερη ευλογία και τιμή,  να παραβρεθώ χθες στην υποδοχή της εφέστιας και Θαυματουργού Εικόνος του Αγίου Όρους, της επιλεγομένης " Άξιον Εστί" στην πόλη της Κομοτηνής, ως εκ προσώπου του Δεσπότου και Ποιμενάρχου μου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ.  Μαξίμου. 

Στην Κεχαριτωμένη...

Πάντα τα Αυγουστιάτικα δειλινά, είναι ταυτισμένα με την μορφή Της Παναγιάς μας, με μιαν εικόνα στολισμένη με βασιλικά και άλλα ευώδη καλοκαιρινά άνθη που σκορπούν την ευωδία τους στον προσκυνητή της Εικόνας Της. Αυτά τα καλοκαιρινά δειλινά που ακούς μυριάδες στόματα να ψάλλουν καρδιακά τους παρακλητικούς κανόνες της Κεχαριτωμένης και αισθάνεσαι πως ένας ολάκερος κόσμος ενώνεται με αυτό το σκοπό, την παράκληση προς την Μεγάλη Κυρά!

Το θαύμα...

Στ' Άγιον Όρος , υπάρχει το καστρομονάστηρο των Ιβήρων, που στέκει αρχοντικό δίπλα στη θάλασσα, θαρρείς περιμένοντας να ξεκουράσει κάθε ναυαγό της ζωής που θα φτάσει στην πύλη του. Αρχαίο μοναστήρι που το σκεπάζει η θαυματουργός Εικών της Κυράς Πορταίτισσας , που ταξίδεψε και βρέθηκε εκεί με θαυμαστό τρόπο, για να φυλά το Μοναστήρι Της με τους τόσους ανθρώπους να έχουν βρέξει με δάκρυα προσευχής τα πατώματα του. Τα μεγάλα τειχιά κρύβουν πίσω τους την θαυμαστή Εικόνα η οποία κρύβει πάνω Της, δεήσεις και ικεσίες αιώνων, από χείλη ευλαβικά που σιγοψιθύρισαν , μυστικές καρδιακές προσευχές, ίσα- ίσα να τις ακούει μόνον Εκείνη... 

Παράκλησιν, εν ταις θλίψεσιν οίδα.....

Τις ημέρες αυτές του δεκαπενταυγούστου, οι Εκκλησιές μας, γεμίζουν από ανθρώπους κάθε ηλικίας που προσέρχονται ευλαβικά ώστε να ψάλλουν τους ωραίους ποιητικούς παρακλητικούς κανόνες, να θέσουν σαν ευωδιαστό λουλούδι το δάκρυ και την προσευχή τους, στην Εικόνα της Μεγάλης Κυράς.

''Εν τη κοιμήσει τον κόσμον ού κατέλιπες Θεοτόκε"

Τελειώνοντας την πανηγυρική Θεία Λειτουργία για την τιμή της Παναγιάς σήμερα, θέλησα να καθίσω να μεταφέρω τα συναισθήματα στο χαρτί, να ζωντανέψω τις λέξεις μέσα από την ποιητική υμνολογία της Μάνας Εκκλησίας για την Μάνα του Θεού και των ανθρώπων, να μοσχομυρίσει με την πρόσμιξη των ουράνιων αρωμάτων, του θυμιάματος και του βασιλικού και τελειώνοντας να την σφραγίσω με την βούλα ευγνωμοσύνης της ψυχής μου.  

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΛΗΣΤΗΣ! ( Μία διδακτική ιστορία...)


Στα χρόνια τα παλιά, στα δύσκολα τα μέρη ετούτα και άγονα ,υπήρχε ένας ληστής. Τον φώναζαν Δράκο. Πολλές οι ιστορίες που έχουν ειπωθεί για αυτόν στα τόσα χρόνια. Λέγανε ήταν τρομερός στην όψη ,με μαύρα μακριά μαλλιά και γένια και με μια δυνατή φωνή που έσκιαζε και σκύλο. Χρόνια ολάκερα αυτός και οι άντρες του ήταν ο φόβος και ο τρόμος στην περιοχή μας. Πράγμα παράξενο όμως , το έχουν και το λένε ακόμα, δεν έβλαψε ποτέ φτωχό κι ανήμπορο. Τους πλούσιους ταλαιπωρούσε μόνο.

Η Παναγιά της Αγιάσου.

Όσο είναι ξακουσμένη σ' όλη την Ελλάδα για τις δροσιές, για την ευφορία της γης, για τις ομορφιές της η περιοχή του Πηλίου, άλλο τόσο είναι φημισμένη και η δροσόλουστη και φρουτοπαραγωγική Άγιάσος στη Λέσβο. Από το κέντρο του νησιού, ανάμεσα σε καταπράσινα βουνά, και από ψηλή βουνοπλαγιά αντικρίζει την κορυφή του επιβλητικού Λεσβιακού Όλύμπου με την ψηλότερη κορφή του πού φτάνει τα 1.000 περίπου μέτρα και τον καθαγιάζει το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία.

Η Παναγιά των Ελλήνων...

Συλλογίζομαι αυτές τις μέρες, τον ερχομό της μεγάλης γιορτής της Παναγίας, την Κοίμηση της Θεοτόκου, ημέρα κατά την οποία γιορτάζει όλη η Ελλάδα. Απ’ άκρου εις άκρον της ευλογημένης μας Πατρίδας, χτυπούν χαρμόσυνες καμπάνες τιμώντας την Μεγάλη Κυρά.

Η Παναγία η Προυσιώτισσα.

Ψηλά, στις ελατόφυτες βουνοκορφές της νοτιοδυτικής Ευρυτανίας, και σφηνωμένη ανάμεσα σε κάθετους γκριζωπούς βράχους με άγρια μεγαλοπρέπεια, προβάλλει η ιερά μονή του Προυσού. Είναι σταυροπηγιακό και ιστορικό μοναστήρι, με μεγαλόπρεπα τριώροφα κτίρια. Ανάμεσα τους υπάρχει σπήλαιο λαξευμένο, που φιλοξενεί στο εσωτερικό του τον πρώτο και παλαιό ναό της μονής. Μέσα σ’ αυτόν φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που επονομάζεται Προυσιώτισσα.

Η Παναγία της Τήνου.

Η ιστορία της Τήνου άλλαξε για πάντα το 1823, όταν ντόπιοι έσκαψαν και βρήκαν μια πρωτοχριστιανική εικόνα της Παναγίας καθ’ υπόδειξη της Πελαγίας, μιάς μοναχής στο μοναστήρι του Κεχροβουνίου που είδε την Παναγία στον ύπνο της και Αυτή της υπέδειξε τον τόπο που ήταν θαμμένη η εικόνα της και ζήτησε την ανέγερση ναού εκεί. Η εκκλησία χτίσθηκε. H εικόνα έχει θαυματουργές ικανότητες και η Παναγιά της Τήνου είναι ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά προσκυνήματα στην χώρα.

Χαῖρε, ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ βασιλείας!

Σήμερα το απόγευμα, όταν ο ήλιος πλέον δύει, αναγγέλλοντας τον ερχομό της νύκτας,  ψάλουμε την γ' Στάση των Χαιρετισμών στην Μεγάλη Κυρά. Μέσα από το ανεπανάληπτο σε εικόνες και μηνύματα κείμενο του Ακαθίστου Ύμνου, ξεχωρίζει μια φράση από εκείνες που χαρακτηρίζουμε ως ''φράση κλειδί". 

Χαίρε πύρινε στύλε οδηγών τους εν σκότει...

Το σκοτάδι είναι απώλεια του φωτός. Και σήμερα, στις Εκκλησίες μας, ψάλλαμε την δευτέρα στάση των Χαιρετισμών σε Εκείνην που αποδεχόμαστε ως φως στο σκοτάδι της ζωής μας. Πόσο ωραία την υμνεί ο υμνωδός Της σε αυτό το ανεπανάληπτο κείμενο του Ακαθίστου Ύμνου. Εκείνη, η γεννήσασα το Φως, τον Ήλιο της δικαιοσύνης , γίνεται η ίδια φως που διαλύει το σκοτάδι της δικής μας ζωής. Οι άνθρωποι σήμερα έχουν σκοτισθεί, ζουν το σκοτάδι της απομόνωσης το σκοτάδι που τους απομακρύνει και από το Θεό, αλλά και από τον  άνθρωπο. Το φως, δημιουργεί ασφάλεια στον άνθρωπο. Το σκοτάδι, τον φοβίζει.