Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

«Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Σιωπηλή Αθανασία»

Ήταν ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου του 1911, όταν στο ομορφονήσι της Σκιάθου, την πατρίδα που τον γέννησε,

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Μια κορυφαία προσωπικότητα της εποχής μας!

Πολλά θα γραφτούν για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κυρό Αναστάσιο που από σήμερα βρίσκεται στα ουράνια σκηνώματα.

Ευγνωμοσύνης αντίδωρον!

 

Κάθε επέτειος για τον καθένα μας είναι ξεχωριστή. Μας θυμίζει την απαρχή ενός σημαντικού γεγονότος στην πορεία της ζωής μας. Υπό αυτήν την έννοια, σήμερα παραμονή της ανακομιδής των λειψάνων του Πολιούχου μας Νεομάρτυρος Γεωργίου, τιμούμε με μια ξεχωριστή αφιερωματική εκδήλωση ένα πολύ  σημαντικό πρόσωπο για την Εκκλησιαστική μας ζωή και παρουσία.

Σκέψεις Εθνικής επετείου...

Θυμάμαι στα παιδικά μου χρόνια πως γιορτάζαμε τις Εθνικές επετείους! Άλλα χρόνια τότε χωρίς καμιά υποψία για τα μελλούμενα που θα ζούσαμε μέσα από πανδημίες και άλλα πρωτόγνωρα για εμάς που έμελλε τελικά να τα ζήσουμε.  

Μνήμη ανθρώπινης θηριωδίας...

Στην πατρίδα μας υπάρχουν πολλοί μαρτυρικοί τόποι! Εξάλλου πολλά τράβηξε αυτή η Πατρίδα... Βλέπεις μαρτυρικά χωριά και πόλεις διάσπαρτα να μαρτυρούν πως το μεγαλύτερο θηρίο πάνω στη γη ο άνθρωπος είναι.

Η Παναγιά η Μπαλουκλιώτισσα και η κόνα Λωξάντρα . Οι δύο αρχόντισσες της Πόλης...

Στην Πόλη, υπάρχει το θρυλικό Μοναστήρι της Παναγίας της Μπαλουκλιώτισσας... Γιορτάζει την ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής. Θυμάμαι στα παιδικά ανέμελα χρόνια μου, που περίμενα να δω την Λωξάντρα στην ανεπανάληπτη τηλεοπτική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου της Μαρίας Ιορδανίδου από την Ελληνική τηλεόραση.

Χατζή Χαλίλ εφέντης: Ένας άγνωστος, δίκαιος μουσουλμάνος.

Πολλές φορές, ακούς μιαν ιστορία και ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι πως, τελικά, ο παράδεισος χωράει πολλούς μέσα του. Ίσως, έχει μια γωνιά που θα σταθούν εκεί με το κεφάλι ψηλά απέναντι στο Δημιουργό των πάντων, όλοι όσοι δεν πίστεψαν ποτέ πως τον έχουν εξασφαλίσει, αλλά τελικά τον κέρδισαν... Σίγουρα σ’ αυτή τη γωνία, πρώτος τους θα ’ναι ο ανώνυμος ληστής...Έγραψα γι’ αυτόν πριν λίγες μέρες και τον μνημονεύω τώρα για να προλάβω όσους πάνε να μου προτάξουν πως η Βασιλεία των ουρανών ανήκει σ’ όσους είχαν το προνόμιο να γεννηθούν Χριστιανοί...

Ελλάδα! Η γη των Αγίων και των ηρώων...

Την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η Ελλάδα γιορτάζει την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας! Όχι τυχαία, αφού την μεγάλη ημέρα του Ευαγγελισμού, επιτελείται "της σωτηρίας ημών τό Κεφάλαιον, καί του ἀπ᾽ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις".

«Κληρικοί στον αγώνα για την ελευθερία»

Το έτος 2021 αποτελεί ορόσημο μιας και συμπίπτει με τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, αυτού του θαύματος που συνέβη μετά από τέσσερις αιώνες δουλείας σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως αποτελεί την απαρχή της αλλαγής της παγκόσμιας ιστορίας.

Γιορτάζοντας την Εθνική μας επέτειο...

Μεγάλη μέρα η σημερινή! Η Ελλάδα γιορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την απαρχή του μεγάλου και σωτηριώδους κεφαλαίου της σωτηρίας των ανθρώπων και ταυτόχρονα θυμάται ευλαβικά το χρέος και την Θυσία των προγόνων μας που έδωσαν την ίδια τους τη ζωή για το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας...

40 μέρες για 1000 χρόνια...

Πολλές φορές έγραψα για το πάρσιμο της Πόλις όπως θα έλεγε προσφυώς και ο πολύς Κόντογλους! Κάθε φορά όμως είναι ξέχωρη όταν ανατέλλει μια συγκεκριμένη ημερομηνία στο ημερολόγιο που γράφει 29 Μαΐου! 

Κάποτε γνώρισα έναν άγιο...

Θυμάμαι κάπου στα 1997-98, συνόδευσα τον μακαριστό γέροντα μου και πνευματικό μου Πατέρα, Επίσκοπο Κερνίτσης κυρό Λεόντιο, στην αγιοτόκο Μυτιλήνη την οποία και επισκεπτόταν συχνά ο Επίσκοπος Λεόντιος μιας και έτρεφε μεγάλη ευλάβεια στα ιερά Προσκυνήματα της ιεράς νήσου, στην Παναγιά της Αγιάσου αλλά και στον Ταξιάρχη στο Μανταμάδο. Ήταν καλοκαίρι νομίζω, όταν πήγαμε στο νησί όπου τον καλούσε ο αγαπημένος του φίλος Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ιάκωβος για να παραστεί σε κάποια πανήγυρη της επαρχίας του.

Ο πρύτανης του Θρόνου…

Διαβάζοντας πως σαν σήμερα, το 1989 κοιμήθηκε ειρηνικά ένας εκ των μεγαλύτερων εκκλησιαστικών ανδρών της Μεγάλης Αγίας του Χριστού Εκκλησίας στην νεωτέρα Εκκλησιαστική πραγματικότητα , ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτων Χατζής,

Στην αρετή της συγνώμης...

Μια ευγενική φυσιογνωμία προβάλει σήμερα η Εκκλησία μας. Ένα λουλούδι του παραδείσου, ξέχωρο μέσα στην ανθοδέσμη του χριστιανικού αγιολογίου! Έναν άνθρωπο που πέρασε στην ιστορία ως ο άγιος της συγνώμης, ο άνθρωπος που κατάφερε να συγχωρήσει τον φονιά του αδελφού του... Η ιστορία του Αγίου Διονυσίου, προκαλεί θαυμασμό και συγκίνηση στον αναγνώστη, μιας και αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα ανεξικακίας που ξεπερνά ακόμα και αυτήν την ανθρώπινη λογική. Με ποια λογική μπορεί κανείς να συγχωρήσει όχι απλώς έναν δολοφόνο, αλλά τον φονιά του ίδιου του αδελφού του;

Επίσκοπος Κερνίτσης Λεόντιος, 14 χρόνια μετά…

Κάθε χρόνο αυτήν την ημέρα, ο νους μου γυρνά στα περασμένα. Βρίσκομαι ξανά μπροστά σε μια στιγμή που κράτησα καλά φυλαγμένη στην καρδιά μου. Μια σκηνή που συνέβη σαν σήμερα, πριν από δεκατέσσερα χρόνια στις 24 Νοεμβρίου του 2002, όταν ο Επίσκοπος Κερνίτσης Λεόντιος (Μαρκόπουλος) , εγκατέλειπε τα επίγεια για να εισέλθει στα επουράνια, στην ποθητή πατρίδα την οποία και από παιδί αναζητούσε!

Εικοσιπέντε χρόνια Πατριαρχίας, Βαρθολομαίου του Ιμβρίου.

Αυτές τις ημέρες, συμπληρώθηκαν εικοσιπέντε χρόνια, από την ημέρα εκείνη (22 Οκτωβρίου 1991) που η Εκκλησία ανέδειξε στον πρώτο Θρόνο της Ανατολής, τον 270ο Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη. Ήταν ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ.κ. Βαρθολομαίος ο Ίμβριος...

Στην Κυρά της Ρω.....

'Ήταν σαν σήμερα, 13 Μαΐου του 1982, όταν μια Ελληνίδα αρχόντισσα του Αιγαίου, έκλεινε τα μάτια της κρατώντας σφαλισμένη την Ελλάδα του λευκού και του γαλάζιου για πάντα στην καρδιά της! Η Δέσποινα Αχλαδιώτη, εκείνη την μέρα περνούσε στο πάνθεο της Ελληνικής Ιστορίας ως η Κυρά της Ρω... Γεννήθηκε το 1890, σε χρόνια δίσεκτα για το Έθνος. Η Κυρά της Ρω, έζησε με ένα πόθο: να υψώνει για περισσότερες από τρεις δεκαετίες καθημερινά την Ελληνική σημαία στην Βραχονησίδα της Ρω, δίπλα στο ακριτικό  Καστελόριζο... 

Στον χαρισματικό αχθοφόρο της αγάπης του Χριστού...

Ήταν στην δεκαετία του 1990, όταν άκουσα για πρώτη φορά το όνομα π. Πορφύριος... Όλοι μιλούσαν για τον χαρισματικό Γέροντα που διέμενε στο ησυχαστήριο του, στην περιοχή Μήλεσι-Αττικής και όπου τον επισκέπτονταν καθημερινά άνθρωποι ώστε να ζητήσουν την ευλογία Του και να δεχθούν τις παρηγορητικές συμβουλές Του.  Δεν είχα την ευλογία να Τον γνωρίζω προσωπικά.

Στον Πατριάρχη του Γένους....

Το κείμενο που ακολουθεί, το έγραψα τον παρελθόντα Ιούνιο, με αφορμή τα ονομαστήρια του Οικουμενικού μας Πατριάρχου. Το έγραψα για τους ''Ιερατικούς στοχασμούς'', αλλά τελικά δεν το ανάρτησα τότε! Ίσως γιατί δεν θέλησα να βρεθούν κάποιοι να σκεφτούν πονηρά... Σήμερα διάβασα κάπου, πως την ημέρα αυτή συμπληρώνει 25 συναπτά έτη Πατριαρχείας... Θέλησα λοιπόν να ξεπεράσω τυχόν ενδοιασμούς και να το καταθέσω με πολύ σεβασμό, για έναν άνθρωπο που συνάντησα ελάχιστες φορές, αλλά πάντοτε αγαπώ και σέβομαι πραγματικά! Σας το παραδίδω λοιπόν, μαζί με τις προσωπικές ευχές μου να Τον ενδυναμώνει ο Θεός χαρίζοντας του υγεία και δύναμη στα υψηλά Του καθήκοντα....

Μια στυγερή δολοφονία...


Τα ξημερώματα της 17ης Ιουλίου 1918, στις 2:30 π.μ. μια οικογένεια δολοφονείται στο Αικατερίνεμπουργκ της Ρωσίας. Είναι η Τσαρική οικογένεια των Ρωμανώφ, ο Νικόλαος, η Αλεξάνδρα και τα παιδιά τους, Όλγα, Τατιάνα, Αναστασία, Μαρία και ο μικρός διάδοχος Αλέξιος.... Η φωτογραφία αυτή, είναι η τελευταία τους, εκείνη την νύχτα, όταν τους κατέβασαν στο υπόγειο του σπιτιού που τους είχαν περιορίσει! Τα μάτια των παιδιών είναι απορημένα, γιατί δεν καταλαβαίνουν , τουλάχιστον τα μικρότερα τι τους περιμένει...