Στεκόμαστε σήμερα στο κατώφλι της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κρατώντας στα χέρια και στις καρδιές μας την ιερή παρακαταθήκη της πίστεως. Η σημερινή ημέρα, δεν είναι απλώς μία εορτή μνήμης· είναι διακήρυξη ζωής.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ- ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ- ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σκέψεις στην παραβολή του Ασώτου.
Η παραβολή του Ασώτου Υιού δεν περιγράφει απλώς μια οικογενειακή ιστορία, αλλά αποκαλύπτει την πορεία της ανθρώπινης καρδιάς απέναντι στον Θεό. Ο νεότερος γιος, αυτονομημένος αλαζονικά, πιστεύει πως μπορεί να υπάρξει χωρίς την πατρική παρουσία.
Απ’ τη Φάτνη στην Εξορία: Το Πρώτο Ταξίδι του Θεού πάνω στη Γη (Κυριακή μετά τη Χριστού Γέννηση).
Τη νύχτα των Χριστουγέννων ο ουρανός συναντά τη γη· οι άγγελοι καταυγάζουν το σκοτάδι, τ’ αστέρια οδηγούν καρδιές ταπεινών ανθρώπων και μια φάτνη, σιωπηλή
«Το βράδυ που ο Θεός ζητά την ψυχή…»
Η παραβολή του άφρονα πλουσίου παραμένει διαχρονική μέσα στους αιώνες, διότι πάντοτε θα υπάρχουν πλούσιοι και πάντοτε θα υπάρχουν άφρονες.
Εν σοί λείπει… Σκέψεις στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής ΙΓ Λουκά .
 |
Μια συνάντηση με Εκείνον που κατάφερε να αλλάξει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων στο πέρασμα των αιώνων, μας περιγράφει στο ανάγνωσμα της Κυριακής ο Ευαγγελιστής Λουκάς.
Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη! Σκέψεις στην εφαρμογή της αγάπης για τον συνάνθρωπο... (Κυριακή Ή Λουκά)
Έχει λεχθεί πως ακόμα και αν υπήρχε περίπτωση να χαθούν τα ευαγγελικά κείμενα στο σύνολο τους και να διασωθεί μόνον η παραβολή του καλού Σαμαρείτου, αυτή μόνον θα ήταν αρκετή ώστε να παραμείνει ζωντανό το μήνυμα και η βασικές αρχές του Ευαγγελίου, δηλαδή η οντολογική αγάπη για τον συνάνθρωπο!
Το ανθρώπινο και το θεϊκό θέλημα...
Σήμερα κατά την διάρκεια της Θείας λειτουργίας, διάβασα την περικοπή για την θεραπεία του λεπρού από τον Χριστό μας ( Μαρκ.1: 35-44). Η περίπτωση αυτής της θεραπείας είναι διαφορετική από εκείνη των 10 λεπρών όπως στην περιγράφει ο άλλος ευαγγελιστής (Λουκ17:12-19), με την επιστροφή του ενός ευγνώμονα και την απουσία των εννέα αχαρίστων.
Φιλοζωοι και φιλάνθρωποι... (Σκέψεις στο ευαγγέλιο της Κυριακής Στ' Λούκα).
Όταν ξεκινώ να καταθέσω σκέψεις επάνω σε ένα κείμενο, πάντα έχω κατά νου τον τίτλο των σκέψεων μου.
Στην μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου.
Συμπληρώνονται φέτος, εκατό χρόνια από τότε που η νεώτερη
Ελληνική Ιστορία κατέγραψε με μια φράση την απώλεια ενός μακραίωνου πολιτισμού και μιας
αλησμόνητης θρησκευτικής βιωματικής εμπειρίας : Μικρασία Χαίρε!
Πρόσφυγες Άγιοι της Εκκλησίας μας.
Πριν λίγο καιρό, στο βιβλίο του Οσίου Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου για τον έτερο Μέγα Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, διάβασα την εξής φράση: Αποφάσισε ο Θεός να μεταφυτέψει το αμπέλι του και πήρε μαζί και τον αμπελουργό…
Το συναπάντημα ελπίδας και πίστης! (Κυριακή Ζ' Λουκά)
Το αυριανό ευαγγέλιο, γραμμένο από το χέρι του Ευαγγελιστού Λούκα, εξιστορεί δύο θαυμαστά γεγονότα μεταξύ των θαυμάτων που καταγράφηκαν από τις διηγήσεις των ευαγγελιστών. Θαύματα που ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική, αφού αυτό ακριβώς σημαίνει θαύμα. Ότι η λογική δεν χωρά και ο ανθρώπινος νους, δεν μπορεί να κατανοήσει.
Γιάννενα : τόπος μαρτυρίας και μαρτυρίου.
Αρχικά, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στην Ερίτιμο Κυρία Πρόεδρο και το Συμβούλιο των Κυρίων Καθηγητών, της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς για την ευγενική τους πρόσκληση, να συμμετάσχω στην παρούσα επιστημονική διημερίδα της σχολής, αφιερωμένη στα 200 χρόνια από την έναρξη της επανάστασης του 1821.
Ορθόδοξη πίστη. ( Κυριακή της Ορθοδοξίας)
Στην απαρχή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, της πιο κατανυκτικής περιόδου του λειτουργικού έτους, η Εκκλησία μας υπενθυμίζει ένα ιστορικό γεγονός που συνέβη το 842 μ.Χ στην Κωνσταντινούπολη και σηματοδότησε την οριστική παύσει της θλιβερής περιόδου της εικονομαχίας, μιας περιόδου που ταλάνισε το σώμα Της Εκκλησίας για περίπου έναν αιώνα.
Η διάκριση ως γνώρισμα της χριστιανικής ζωής! ( Σκέψεις στο Αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής των Απόκρεω , Α’ Κορ. η’ 8 – θ’ 2)
Στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής των Απόκρεω, ο Απόστολος Παύλος απευθυνόμενος στην Εκκλησία της Κορίνθου μιλά για την διάκριση με την οποία πρέπει να πορευόμαστε πάντοτε στη ζωή μας. Την περίοδο κατά την οποία ο Παύλος απευθύνεται στους Κορινθίους μέσα από την επιστολή του, είχε δημιουργηθεί ένα πρόβλημα μεταξύ των μελών της εκκλησιαστικής κοινότητας σχετικά με το ζήτημα της κατάλυσης των ειδωλοθύτων, δηλαδή των κρεάτων που προέρχονταν από τις ειδωλολατρικές θυσίες.
Ο πρωτότοκος αδελφός στην παραβολή του Ασώτου.
Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής, είναι σε όλους μας γνωστό. Ποιος από εμάς δεν ξέρει τον άσωτο! Ποιος από εμάς σε κάποια στιγμή δεν ταυτίστηκε κάπως μαζί του! Όλοι μας σε κάποια στιγμή βρεθήκαμε στη θέση του... Να απομακρυνθούμε από την στοργική αγκαλιά του Πατέρα, από την ασφάλεια της πατρώας οικίας.
« Οι ώρες των θλίψεων ενός Αγίου Επισκόπου». Ο διωγμός και η συκοφαντία, στην ζωή του Αγίου Νεκταρίου Μητροπολίτου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Πριν ξεκινήσω την κατάθεση των σκέψεων μου, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου, τόσο στο διοικητικό Συμβούλιο του Αποστόλου Παύλου όσο και προσωπικά στον αγαπητό εν Χριστώ αδελφό κ. Εμμανουήλ Σταθούλια για την ευγενική τους πρόσκληση να καταθέσω σήμερα τις πενιχρές και ελάχιστες σκέψεις μου στην αγάπη σας, για έναν τόσο μεγάλο Άγιο των καιρών μας, τον Άγιο Νεκτάριο τον Θαυματουργό.
Τελώνης και Φαρισαίος. Δυο άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους που μοιάζουν όμως με εμάς...
Το Τριώδιο, αποτελεί την εισαγωγική περίοδο προετοιμασίας μας για την πλέον κατανυκτική Περίοδο όλου του έτους, την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Σε αυτή την εισαγωγική Περίοδο, η Εκκλησία μας επαναφέρει την γνωστή παραβολή του Κυρίου μας που αφορά δύο ανθρώπους που μπορείς να τους απαντήσεις σε κάθε εποχή!
"Ο μείζων εν γεννητοίς γυναικών ". Ομιλία στην Αποτομή της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου .
"Τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ. Ιδού εγώ εξαποστελώ τον Άγγελον μου προ προσώπου σου, ως κατασκευάσει την οδόν σου έμπροσθεν σου…"[1] Με τα λόγια αυτά, ο Προφήτης Μαλαχίας προφητεύει τέσσερις και πλέον αιώνες προ της θείας ενανθρωπήσεως, Πανοσιολογιώτατε Άγιε Καθηγούμενε, σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μου αδελφοί, την ομολογιακή παρουσία του μείζονος εν γεννητοῖς γυναικῶν, Προφήτου και Βαπτιστού Ιωάννου του Προδρόμου. Εκείνου, του οποίου το πέρασμα από τον κόσμο τούτο, άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του με το ενθουσιαστικό του κήρυγμα με το οποίον και προετοιμάζει τον λαό για την βασιλεία των Ουρανών.
Οι δώδεκα στύλοι της Εκκλησίας του Χριστού!
Η σύναξις των Αγίων 12 Αποστόλων σηματοδοτεί την τιμή αλλά και τον υπέρτατο σεβασμό του πληρώματος της Χριστιανικής Εκκλησίας προς τους στυλοβάτες εκείνους του Ευαγγελίου οι οποίοι "ουκ έδωκαν ύπνον τοις βλεφάροις τους νυσταγμόν και ανάπαυσιν τοις κροτάφοις των" αλλ’ όργωσαν απ’ άκρου εις άκρον την οικουμένην για να ενσπείρουν τον σπόρον του Ευαγγελίου Της Αγάπης του Χριστού.
Στην αναζήτηση του Θαύματος. Η περίπτωση της Χαναναίας.
Ένα ακόμα θαυμαστό γεγονός θεραπείας μιας πονεμένης γυναίκας μας περιγράφει την Κυριακή ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Μιας δυστυχούς μητέρας Χαναναίας, που αγωνιά για το παιδί της, το οποίο υποφέρει από την επήρεια του Σατανά. Μιά κραυγή ακούγεται απὸ τα χείλη της «Ἐλέησόν με Κύριε, υἱὲ Δαβὶδ ὅτι ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)